دشتِ بی فرهنگیِ ما

برخی از حرف هایم درباره "حوزه های فرهنگی - سیاسی مربوط به سرگرمی های دیجیتال" را اینجا منتشر می کنم

دشتِ بی فرهنگیِ ما

برخی از حرف هایم درباره "حوزه های فرهنگی - سیاسی مربوط به سرگرمی های دیجیتال" را اینجا منتشر می کنم

دشتِ بی فرهنگیِ ما

متولد اواخر دهه 50 هستم
به اندازه کافی از دنیا چشیده ام ...
تجربیات تلخ و شیرین، رفاقت های کاری و بی فرجام، تولیدات سخت، مباشرت با برخی مسئولین بی انگیزه و مواردی از این نوع، باعث شد تا از برخی فعالیت های خارج از برنامه ام خسته شوم ...
راستی ! هنوز نگفتم
من جزو آدم های خوشبختی هستم که شغلشان را دوست دارند،یعنی از ابتدای فعالیتم احساس کردم که خدا در آغوش گرفته مرا !
کار و پیشه ام فعالیت در حوزه رسانه و تولیدات فرهنگی بود، پویانمایی، بازی رایانه ای، فیلم کوتاه، تبلیغات فرهنگی و از این جنس تولیدات
لذت بخش بود و هست
حدود 3سال نمیدونم چرا احساس کردم باید در کنار کار کردن، حرف هم بزنم ! احساس کردم حق نقد و اصلاح برخی امور را در حوزه مدیریت کلان و حاکمیتی دارم ! بعد احساس کردم برخی حرف های واضح و حتی تکراری، برای خیلی از مسئولین (و برخی همکارانم) همچون مارپیچ های افسانه ای، گُنگ و گمراه کننده است ! خواستم کمک کنم تا ابروی برخی قوانین اشتباه مرتبط با "حوزه سرگرمی های دیجیتال" را درست کنم، اما زورم به آنها نرسید و به صورت اتفاقی ، چشم خودم کور شد ! و ناخواسته باعث شدم چند تن از دوستانم تبدیل به دشمنانم شوند.
بخشی از سمت های افتخاری و غیر رسمی که در کنار تولیدات پویانمایی و بازی های دیجیتال داشتم نیز بدین شرح است :
• مسئول حوزه سرگرمی های دیجیتال و کارشناس مرکز رسانه های دیجیتال
• دبیر بخش بازی های رایانه ای نمایشگاه بین المللی رسانه های دیجیتال
• مشاور و کارشناس حوزه بازی های رایانه ای قرارگاه فرهنگی خاتم الاوصیا عج و سازمان سراج
• مسئول بخش بازی های رایانه ای نمایشگاه رسانه های دیجیتال انقلاب اسلامی
• مشاور و کارشناس حوزه رسانه های مجازی مرکز رشد جهاد دانشگاهی
• مدیر بخش پویانمایی موسسه فرهنگی هنری شهید آوینی
• دبیر ستاد بازی های رایانه ای مرکز ملی فضای مجازی کشور
• موسس و دبیر وقت انجمن بازی سازان انقلاب اسلامی
• نماینده کارگروه بازی های رایانه ای سازمان نظام صنفی ایران (اسفند 1393 تا شهریور 1395)
و...

حالا اینجا با نیت خیر و به قصد اصلاح برخی امور، حرف هایی را می نویسم تا شاید روزی گره از کاری باز کند این کلمات و اندیشه ها...
ضمنا تا اطلاع ثانوی،بنا به دلایلی سیستم تایید نظرات عمومی" غیر فعال است" اما پیام های شما را حتما میخوانم
.
.
.
کد رهگیری "ساماندهی" : 84468404

طبقه بندی موضوعی
نویسندگان

سلام و عرض ادب

زمانه‌ی بدی شده است
عده ای از بچه های کم سن و سال با تربیت غلط از سنین پایین بر خلاف تمام آموزه ها و استانداردهای بین المللی،  به وسیله اسمارتفون‌های مختلف (انواع موبایل و تبلت) وارد فضای محازی شده اند و به گونه ‌ای شبیه "سوسک‌های اسرائیلی" (سوسک های ریز کابینتی که دسته جمعی حمله می‌کنند) عمل می کنند
این فرزندان ایران که قرار بود همچون گل‌های خندان رفتار کنند !!! بسیار بی ادب و هنجارشکن هستند و متأسفانه بی حیا نیز شده اند...
برای بابک کرباسی در پایان دهه چهارم زندگی با ده‌ها مشکل ایدئولوژیک که با مستأجر های پاستور دارم و ده‌ها مشکل شخصی و شغلی، سخت است تحمل این هموطنانم و طبیعتا سخت است فحش و تهمت و برچسب ها را نوش جان کردن... عده ای با فوتوشاپ "متن و پیام جعلی" درست می‌کنند، عده ای به همسر و خانواده‌ام تهمت می‌زنند، عده ای خودم را کاسب و دلال معرفی می‌کنند و......

دیکتاتورهای کوچکی که پا را از "بی فرهنگی" نیز فراتر گذاشته و حتی در صفحات مختلف به روش های گوناگون، رد "لایک" های ما را نیز رصد می‌کنند و ذیل هر پست مرتبط و بی ربطی‌، دهن گشادی کرده و فحاشی می‌کنند....
قطعاً باید این‌ها را "ادب" کرد تا در آینده دچار مشکل نشوند
اما....
من خسته‌ام
و فعلا از حضور دوستان و رفقای جان که این کانال، صفحه وبلاگ، توئیتر و اینستاگرام حقیر را دنبال می‌کردند، مرخص می‌شوم
شاید یک روزی با همین نام ها برگشتم ...
ولی امروز "خسته از زخم روزگار" تحمل ناهنجاری دهه هفتاد و هشتاد (و اخیراً نود!!) را ندارم...
جسارت نمی‌کنم و از صفحات فوق کسی را حذف نمی‌کنم، ولی اطلاع می‌دهم که دیگر (حداقل تا سال آینده) مطلبی نمی نویسم 

در امان خدا باشید
بابک کرباسی

ارسال نظر

تنها امکان ارسال نظر خصوصی وجود دارد
تجدید کد امنیتی
نظر شما به هیچ وجه امکان عمومی شدن در قسمت نظرات را ندارد، و تنها راه پاسخگویی به آن نیز از طریق پست الکترونیک می‌باشد. بنابراین در صورتیکه مایل به دریافت پاسخ هستید، پست الکترونیک خود را وارد کنید.