دشتِ بی فرهنگیِ ما

برخی از حرف هایم درباره "حوزه های فرهنگی - سیاسی مربوط به سرگرمی های دیجیتال" را اینجا منتشر می کنم

دشتِ بی فرهنگیِ ما

برخی از حرف هایم درباره "حوزه های فرهنگی - سیاسی مربوط به سرگرمی های دیجیتال" را اینجا منتشر می کنم

دشتِ بی فرهنگیِ ما

متولد اواخر دهه 50 هستم
به اندازه کافی از دنیا چشیده ام ...
تجربیات تلخ و شیرین، رفاقت های کاری و بی فرجام، تولیدات سخت، مباشرت با برخی مسئولین بی انگیزه و مواردی از این نوع، باعث شد تا از برخی فعالیت های خارج از برنامه ام خسته شوم ...
راستی ! هنوز نگفتم
من جزو آدم های خوشبختی هستم که شغلشان را دوست دارند،یعنی از ابتدای فعالیتم احساس کردم که خدا در آغوش گرفته مرا !
کار و پیشه ام فعالیت در حوزه رسانه و تولیدات فرهنگی بود، پویانمایی، بازی رایانه ای، فیلم کوتاه، تبلیغات فرهنگی و از این جنس تولیدات
لذت بخش بود و هست
حدود 3سال نمیدونم چرا احساس کردم باید در کنار کار کردن، حرف هم بزنم ! احساس کردم حق نقد و اصلاح برخی امور را در حوزه مدیریت کلان و حاکمیتی دارم ! بعد احساس کردم برخی حرف های واضح و حتی تکراری، برای خیلی از مسئولین (و برخی همکارانم) همچون مارپیچ های افسانه ای، گُنگ و گمراه کننده است ! خواستم کمک کنم تا ابروی برخی قوانین اشتباه مرتبط با "حوزه سرگرمی های دیجیتال" را درست کنم، اما زورم به آنها نرسید و به صورت اتفاقی ، چشم خودم کور شد ! و ناخواسته باعث شدم چند تن از دوستانم تبدیل به دشمنانم شوند.
بخشی از سمت های افتخاری و غیر رسمی که در کنار تولیدات پویانمایی و بازی های دیجیتال داشتم نیز بدین شرح است :
• مسئول حوزه سرگرمی های دیجیتال و کارشناس مرکز رسانه های دیجیتال
• دبیر بخش بازی های رایانه ای نمایشگاه بین المللی رسانه های دیجیتال
• مشاور و کارشناس حوزه بازی های رایانه ای قرارگاه فرهنگی خاتم الاوصیا عج و سازمان سراج
• مسئول بخش بازی های رایانه ای نمایشگاه رسانه های دیجیتال انقلاب اسلامی
• مشاور و کارشناس حوزه رسانه های مجازی مرکز رشد جهاد دانشگاهی
• مدیر بخش پویانمایی موسسه فرهنگی هنری شهید آوینی
• دبیر ستاد بازی های رایانه ای مرکز ملی فضای مجازی کشور
• موسس و دبیر وقت انجمن بازی سازان انقلاب اسلامی
• نماینده کارگروه بازی های رایانه ای سازمان نظام صنفی ایران (اسفند 1393 تا شهریور 1395)
و...

حالا اینجا با نیت خیر و به قصد اصلاح برخی امور، حرف هایی را می نویسم تا شاید روزی گره از کاری باز کند این کلمات و اندیشه ها...
ضمنا تا اطلاع ثانوی،بنا به دلایلی سیستم تایید نظرات عمومی" غیر فعال است" اما پیام های شما را حتما میخوانم
.
.
.
کد رهگیری "ساماندهی" : 84468404

طبقه بندی موضوعی
نویسندگان

 

 

 

اللَّهُمَّ لَکَ الْحَمْدُ حَمْدَ الشَّاکِرِین 

با فرض تایید انتخابات توسط شورای نگهبان و تنفیذ حکم رئیس جمهور منتخب توسط مقام معظم رهبری، تبریک می گویم به طرفداران دولت اعتدال و خدا را شکر می کنم که حضور "حداکثری" ملت، حماسه ای به یادماندنی در تایید نظام جمهوری اسلامی ایران آفرید و جهانیان متوجه شدند ملت ایران عاشق کشور و حکومتشان هستند. امیدوارم رئیس جمهور منتخب، قدر این لطف الهی را بداند و با رای خود که از قلب بیش از 40.000.000 "مهر تایید حکومت" به دست آورده است، اسباب راحتی و آسایش ملت را بیش از پیش مهیا کند.
اما بعد ...


اگر کار برای خدا باشد که شکست ندارد...
خدا را شکر می کنم که ثابت شد دیوانه نیستیم ! 
ثابت شد ما اندک مردان و زنانی نیستیم که ظاهراً مشکل بغض قدرت دارند! 
ثابت شد جامعه یکدست و یک صدا نیست، آنگونه که آقایان ادعا می کردند. 
بیش از 16.000.000 نفر از ملت ایران مانند من فکر می کنند و البته خیلی از عزیزانی که پشت حوزه های بدون تعرفه ماندند و خیلی از عزیزانی که به لطف وضعیت ظاهری، تعرفه های بدون مهر نصیب ایشان شد...
36.000.000 نفر سال 1392 در انتخابات شرکت کردند و 18.000.000 نفر از آنها به شیخ حسن روحانی رای دادند. امسال به طور کلی 4 میلیون نفر بیشتر از دوره قبل در انتخابات شرکت کردند و اتفاقا شیخ حسن همان 4.000.000 رای را نیز جذب کرده است و بدون ریزش رای از 1392 به عدد 22.000.000 رسیده است. 
یعنی آن همه 1+11 و آن همه روسری و شال و تیشرت بنفش و آن همه ریخت و پاش های اقتصادی و جذب هنرمندان و ورزشکاران و آن همه رای اولی و آن همه مادربزرگ ها و پدربزرگ های عصای واکر به دست که آوردند پای صندوقها و آن همه ترساندن ملت از دیوار کشیدن و اعدام و تندروی و غیره، فقط 4.000.000 رای نسبت به دور اول برای ایشان داشت ! یعنی آقای رئیس جمهور از مخالفان 1392 نتوانسته است کسی را جذب کند، آنها که از او برائت جسته بودند، باز هم برائت جستند و ایشان هنری در جذب کردن مخالفانش نداشه است، اما فرق ما با آنها که سال 88 نتیجه انتخابات را قبول نکردند و ایران را به آتش کشیدند این است که ما در صورت تایید شورای نگهبان و برگزاری مراسم تحلیف ریاست جمهوری، فرد منتخب را رئیس جمهور تمام ایرانیان می دانیم و از فردای آغاز دولت جدید مانند 4 سال گذشته سعی خودمان را می کنیم تا به پیشرفت ایران کمک کنیم (هر چند در 4 سال گذشته نیز اکثراً ممنوع الفعالیت بودیم !) برای ما فرقی نمی کند چه کسی باعث آرامش ملت باشد. مهم این است که مردم خوشی و راحتی را احساس کنند. ملت از فقر دور شوند، شغل ایجاد شود و اقتصاد بهبود یافته و چرخ های تولید بچرخد...
سخنی هم خطاب به خودمان بگویم که متاسفانه تفکر ما نیز دچار زایش نشده است و همان تعدادی که مخالف شیخ حسن روحانی بودند، باز هم مخالف ایشان هستند اما این بار منسجم تر و به صورت واحد،که این انسجام و وحدت را باید به فال نیک بگیریم... اینکه عده ای بگویند نزدیکی یک خواننده به آقای رئیسی باعث ریزش آرا ایشان شده است یا مشاوره های غلط اطرافیان ایشان باعث شده است رای قابل توجهی از ایشان حذف شود یا حرف هایی از این دست را نمی توانیم به بیش از 1 یا 2 درصد آرا نسبت دهیم... واقع بین باشیم، ما نتوانستیم زایش فکری داشته باشیم و نیز نتوانستیم از طرفداران شیخ حسن روحانی جذب گسترده ای داشته باشیم. با تمام تبلیغات و حرف ها و هیجانات باز هم همان 40% سال 1392 هستیم ! باید فکری کنیم برای 1400 و آینده های نزدیک... 
"ما از ائمه که بالاتر نیستیم. آنها هم در ظاهر بعضی از وقتها موفق نبودند.... ما که نسبت به مقام اینها چیزی نیستیم. عمده، مشیت خداوند است که هرچه بخواهد همان خوب است و چون عسل شیرین. باید با آغوش باز پذیرای آنچه او میخواهد باشیم. از هیچ چیز نگران نباشید. محکم باشید و از هم اکنون به فکر بعد باشید و مطمئن باشید که پیروزید. امروز هم پیروز هستید. اگر کار برای خدا باشد که شکست ندارد... امام خمینی ره"

امیدوارم تیغ تیز افشاگری ها و نقدهای ما در این مدت، شیخ حسن روحانی را بعد از عصبانیت بیدار کرده باشد و متوجه این نکته شده باشند که 40% کشور با ایشان و سیاست هایشان موافق نیستند و امیدوارم مانند اردوغان توقع نداشته باشند این 40% را در دریا غرق کند !
و در پایان، این "شکست" را پس از تایید شورای نگهبان و تنفیذ مقام معظم رهبری قبول می کنم و برای "برنده" این "ماراتن نفس گیر" آرزوی موفقیت می کنم... امیدوارم تمام کسانی که رای داده‌اند، مسئولیت اجتماعی و شرعی رای خود را برعهده بگیرند !

 

ما رأیتُ الاّ جمیلا ... و دیگر هیچ

بابک کرباسی / خرداد 1396

ارسال نظر

تنها امکان ارسال نظر خصوصی وجود دارد
تجدید کد امنیتی
نظر شما به هیچ وجه امکان عمومی شدن در قسمت نظرات را ندارد، و تنها راه پاسخگویی به آن نیز از طریق پست الکترونیک می‌باشد. بنابراین در صورتیکه مایل به دریافت پاسخ هستید، پست الکترونیک خود را وارد کنید.